Alle berichten van Tim

Over Tim

Tim van Dorsten - journalist en tekstschrijver

Voorpret

Nog even wachten en dan gaan we op vakantie. Een heerlijk vooruitzicht, zeker aangezien voor mij de voorpret al in de winter is begonnen.

Steeds als ik terug kom van een vakantie, heb ik maar zin in één ding: opnieuw op reis gaan. Hoewel ik sowieso een sluimerende voorliefde voor reizen heb, wordt dit tijdens een vakantie extra opgewekt. En dus trekken we erop uit, zodra het kan.

Voor de overnachtingen kiezen we het liefst hostels uit. De zoektocht hiernaar begint dus al in de winter, als ik de diverse hostels met elkaar vergelijk. Dankzij diverse hostelsites en met behulp van Tripadvisor probeer ik de mooiste, sfeervolste plekken te vinden om te overnachten.

Dankzij hostels hebben we het gevoel dicht bij de lokale bevolking te zitten en de lokale sfeer te kunnen proeven. Zo hebben we vorig jaar in het Kroatische Rovinj overnacht midden in het historische centrum in een kamer boven de, overigens erg donkere, woonkamer van de huiseigenaren. Maar ook een oud Amerikaans hotel, een kleinschalig initiatief van een jong stel in een enorm appartementencomplex en een omgebouwd woonhuis zijn we onder meer tegengekomen.

Ons hostel in Venetië
Ons hostel in Venetië

Het is dus steeds weer een verrassing waar we terechtkomen.
Ook voor deze vakantie hebben we een hostel geboekt. We zijn benieuwd!

Pottenkijkers

Een bouw- of sloopterrein blijkt nogal wat aantrekkingskracht te hebben. Sinds deze week zijn de sloopwerkzaamheden bij ons tegenover begonnen en al meteen zien we veel nieuwsgierigen geïnteresseerd kijken naar de ravage. Met name mannen blijven staan en pakken soms zelfs hun telefoon of fototoestel om een foto te maken.

Al die nieuwsgierigen kunnen dan hun hart ophalen in de regio ’s-Hertogenbosch. Zo wordt de loop van de Zuid-Willemsvaart veranderd, is de afgelopen twee weken hard aan het Bossche spoor gewerkt en heeft de gemeente veel plannen met de wijk Paleiskwartier. Ook de werkzaamheden aan de Bartenbrug vorderen gestaag en lijken de Amazone-torens op de oude HAS-locatie ineens hard in de lucht te schieten. Hoezo gaat het slecht met de bouw?

Als de huizen van onze overburen gesloopt zijn, worden direct nieuwe huizen geplaatst. In de zomer van 2014 moet dit project klaar zijn, daarna beginnen ze met het naastgelegen huizenblok. Voorlopig zullen we dus veel pottenkijkers bij ons zien.

Pottenkijker met fototoestel Pottenkijkers

 

 

Mijn Tour-gevoel

De Tour de France is weer begonnen: voor de honderdste keer. Een mijlpaal in de geschiedenis van de wielersport, want geen enkele meerdaagse wielerkoers is zo oud. Wat in 1903 begon als een idee van het tijdschrift L’Auto – het huidige L’Equipe – is inmiddels uitgegroeid tot het grootste wielerevenement van ter wereld.

Ondanks de prachtige beelden en, waarschijnlijk, spannende etappes kijk ik liever naar koersen als de Ronde van Italië en de Ronde van Spanje. Maar eigenlijk gaat het ook daar de verkeerde kant op, want de organisaties van wielerkoersen richten zich steeds meer naar de ‘wensen’ van de kijkers. Want welke organisatie stuurt haar deelnemers in mei over de hoogste bergtoppen of over landweggetjes? Is een normale weg te saai?

Ook tijdens deze Tour heeft de organisatie weer gekozen voor verschillende lange etappes, terwijl een korte etappe ook heel mooi en zwaar kan zijn. Renners hoeven niet iedere dag zo´n 200 kilometer over meerdere bergen te fietsen of over een ellenlange saaie vlakte waarbij de winnaar toch wel uit een massasprint komt. Ondanks die torenhoge eisen van de koersorganisaties blijven we klagen over het aantal dopinggevallen. Maar is het één niet een logisch gevolg van het ander?

Toch blijf ik de Tour volgen. Niet alleen vanwege het evenement, maar juist vanwege de kleine dingen: in Frankrijk op een camping met oude Franse mannetjes in een kantine naar een bergetappe kijken. De NOS Radio Tour de France-tune. En vooral, het verhaal achter de wedstrijd, zoals onder anderen Wilfried de Jong dit goed kan beschrijven. Dát geeft mij veel meer het échte Tour-gevoel.

Tour-start in Rotterdam
Tour-start in Rotterdam (2010).

Sloop

Veel drukte afgelopen week voor ons huis. Vanwege een nieuwbouwproject moesten al onze overburen verhuizen. Hun woningen worden gesloopt om plaats te maken voor nieuwbouw, dat over een jaar helemaal klaar moet zijn.

Deze nieuwbouw hoort bij een groter bouwproject voor een deel van onze Bossche wijk dat over verschillende jaren is uitgesmeerd. Afgelopen december was ons verteld dat de sloop al in maart zou beginnen, maar zoals bekend gaat het niet zo best met de bouwsector. Daarom vroegen we ons al af of dit project voor onbepaalde tijd uitgesteld zou zijn. Afgelopen week volgde ineens het antwoord in een brief: de sloop start half juli, na drie weken asbestonderzoek.

Alle bewoners in dit woonblok moesten vóór dit weekend uit hun huizen vertrokken zijn. Deze enorme volksverhuizing leverde mooie straatbeelden op, bijvoorbeeld van een kunstenaar die met tig zelfgemaakte schilderijen naar buiten kwam om ze in een verhuiswagen te zetten: op naar de volgende bestemming. Maar het leek wel of hij geen enkel meubelstuk bezat.

Inmiddels staan alle huizen leeg . Op de posters op de ramen blijkt dat ze de afgelopen periode onder toezicht hebben gestaan van Ad Hoc, bureau in leegstandbestrijding. Op haar site maakt dit bedrijf reclame met antikraak wonen: ‘Wonen in bijzondere ruimtes, die ook bijzonder ruim zijn… en dat tegen slechts minimale woonlasten.’

Ondanks die minimale woonlasten hing op het raam van één van de verlaten huizen een andere opmerkelijke poster: ‘Handen af van onze huren’. Wellicht waren deze antikrakers zo sociaal dat ze alvast actie voerden voor de huurders die straks op die plek in een nieuwbouwhuis komen te wonen. Die huur zal allicht wat hoger zijn…

Of maken ze zich zorgen over hun eigen (huur)toekomst?

Sociale huurwoning Handen af van onze huren

Kou

Komend weekend vindt de tweede editie van Destils Expeditie Mont Ventoux plaats. Net als vorig jaar proberen de deelnemers zo vaak mogelijk – en nu zelfs via het mountainbikeparcours – de Mont Ventoux fietsend te beklimmen. Met als doel: de opbrengst van € 50.000 te overtreffen. Vanachter mijn pc wens ik ze daarbij veel succes.

Hopelijk zijn de weergoden hen beter gezind dan vorig jaar, toen ik aan de eerste editie deelnam. De eerste druppeltjes om 07.30 uur waren nog verkoelend, maar om half 2 ’s middags zag ik geen hand voor ogen meer door de mist en de zware regenval. Koud en verkleumd bereikte ik voor de tweede keer op de top.

Ondanks die kou ben ik wel even gestopt bij het monument van Tom Simpson (zie foto). Het zette me aan het denken: terwijl beneden een heksenjacht bezig is om iedere dopingzondaar hard te straffen, wordt Simpson – een van de eerste (en direct dodelijke) dopingslachtoffers – op zo’n 2.000 meter hoogte op een mooie manier herdacht. Blijkbaar weten we nog steeds niet hoe we met doping moeten omgaan, ook al wordt dit al jaren gebruikt. Zelfs in de Griekse oudheid.

Tim Mont Ventoux Simpson wielrennen
Ik op de Mont Ventoux bij het monument van Tom Simpson.

Overigens heb ik de Mont Ventoux tweemaal beklommen zonder dit soort hulpmiddelen te gebruiken.

Benieuwd naar mijn belevenissen op de Mont Ventoux vorig jaar? Lees dan mijn verhaal dat in MIXpro heeft gestaan.