Als werkende mens is het een dagelijks ritueel: mijn fietstocht naar mijn plek op de redactie in Rosmalen. Zo ook afgelopen donderdag. Met een omweg weliswaar, want ik ging taart halen om te trakteren vanwege mijn verjaardag.

Met de taart in een plastics tas, die aan het stuur van mijn fiets hing, naderde ik een T-splitsing. Vanaf de linkerkant naderden een moeder en haar jonge dochter, waarschijnlijk op weg naar de basisschool, diezelfde kruising. Met de voorrangsregels in het achterhoofd wilde ik doorrijden. Moeder en dochter maakten echter geen aanstalten om te stoppen en me voorrang te verlenen. Daarom besloot ik maar te stoppen.

Van een afstandje bekeek een vrouw, een voetganger in dit geval, dit tafereel. Toen ik mijn weg vervolgde, glimlachte ze naar me en zei ze: “Zij kennen de regels blijkbaar niet.”

Ik verwonder me graag, over mensen en hun handelingen en passies. Mensen die alles voor hun hobby over hebben en hierin volledig op kunnen gaan. Zo is de NOS-reportage over skeletonner Peter van Wees erg bijzonder, maar dankzij mijn diverse interviews namens het Brabants Dagblad weet ik ook van diverse ijshockeyers en motorcrossers (zie mijn artikel over Tonnie van Gils) dat ze al hun tijd en geld in hun sport steken.

Uiteraard herbergt niet alleen de sportwereld gepassioneerde mensen. Ook op het middeleeuwse/fantasy-festival Castlefest, dat het afgelopen weekend plaatsvond, kijk ik mijn ogen uit. De meest wonderlijke creaties lopen daar rond, waarbij ik het meest gefascineerd raak door degenen die compleet in hun rol opgaan.

Zo danste een man, verkleed als een wild beest, op middeleeuwse muziek door een glazen bal op zijn armen en handen rond te laten gaan. Naast hem laten twee meisjes een hoelahoep over hun hele lichaam ronddraaien.

Naast de diverse prachtige verkleedkostuums blijft een deel op dit festival het meest bijzonder: het gedeelte waarin de festivalgangers leven zoals ze dat in het verleden deden. In zelfgemaakte tentjes eten ze uit zelfgemaakte borden met zelfgemaakt bestek. Ook hun kleding is van volledig eigen productie. Iets verderop geeft onder meer Clan MacBran demonstraties: hetzij over vechten, hetzij over schieten, hetzij over de gebruikte wapens.

Het mooiste aan dit alles, is dat iedereen volledig in zijn rol opgaat. Hierdoor lijkt het eens te meer alsof je in een andere tijd bent. En soms een wel heel bijzondere en originele tijd.